نام شعر: صفای آرش        

روح ما در بند مهر مهتریست         جسم ما تحت لوای رهبریست

هر گروه کوه را باشد صفا            لیک آرش را صفای دیگریست

کوهیارانش قوی مانند ماک            در طریق حق دلیر و سینه چاک

چون سمندر مرد کوه و آتشند         با رفیقان پاک و بی غل و غشند

گر بر آنها شیر ناگه هو زند            یا لگد بر کله شان(منظور سر ) یابو زند

زین مصائب نیست آنها را ملال         شیر مادر باد بر آنها حلال


با وجود جمله اوصاف جمیل ......

 

نام شعر: صفای آرش        

روح ما در بند مهر مهتریست         جسم ما تحت لوای رهبریست

هر گروه کوه را باشد صفا            لیک آرش را صفای دیگریست

کوهیارانش قوی مانند ماک            در طریق حق دلیر و سینه چاک

چون سمندر مرد کوه و آتشند         با رفیقان پاک و بی غل و غشند

گر بر آنها شیر ناگه هو زند            یا لگد بر کله شان(منظور سر ) یابو زند

زین مصائب نیست آنها را ملال         شیر مادر باد بر آنها حلال


با وجود جمله اوصاف جمیل         جملگی مردند امّا زن ذلیل

در میان کوه چالاکند و جست         لیک نزد همسران خود علیل

آرشیون گر همه خوار و زبون         یک تن از آنان که دیگر حیف نون(دکتر ق)

آنچنان ترسد تو گویی از زنش         با نهیب او رود روح از تنش

من نگویم کیست چون دانید خود        تا مگر روزی بیاید او بخود

گر از این پس نیز بر این حال بود        تحفه آرم بهر او گرد نخود

دوستان فکری بحال او کنیم         جمبلی سازیم یا جادو کنیم

تا که بازآریمش اندر جمع خویش        قلب یاران از فراقش گشت ریش

رهبر آرش که قلبش شاد باد         زن ذلیلی را به ما او یاد داد

هر کس از رهبری پیشی گرفت        آبروی خویش را بر باد داد